به گزارش روابط عمومی بیمارستان فارابی دانشگاه علوم پزشکی تهران،در نظام سلامت ایران، همواره فعالیت‌های فرهنگی به عنوان یک جزء جدانشدنی در کنار فرآیندهای درمانی و آموزشی حضور داشته است. این اهمیت در مراکز درمانی دانشگاهی مانند بیمارستان فارابی که روزانه پذیرای بیماران متعددی از سراسر کشور با فرهنگ‌ها و نیازهای روحی متفاوت هستند، دوچندان می‌شود. با این حال، اثربخشی این فعالیت‌ها در گرو انسجام و برخورداری از یک ساختار هدفمند است.

دانشگاه علوم پزشکی تهران در راستای نظام‌مند کردن این حوزه، با تدوین آیین‌نامه‌ای مشخص، چارچوبی برای تشکیل و فعالیت هیئت امنای مساجد و نمازخانه‌های بیمارستان‌های تابعه فراهم کرده است. هدف از این اقدام، تبدیل فعالیت‌های فرهنگی از اقدامات پراکنده به یک برنامه سیستماتیک و منسجم است تا خروجی آن تاثیر عمیق‌تری بر محیط سازمانی، کارکنان و بیماران داشته باشد.

جلسه تعیین اعضای هیئت امنای مسجد و نمازخانه بیمارستان فارابی نیز با همین رویکرد برگزار شد. به گفته حجت‌الاسلام‌والمسلمین شیری، امام جماعت بیمارستان و عضو این هیئت، نگاه اعضا به این آیین‌نامه، فراتر از اجرای فریضه نماز جماعت است. این گروه در نظر دارد با برنامه‌ریزی مدون، متناسب با مناسبت‌های مختلف ملی و مذهبی، برنامه‌های متنوعی را به اجرا درآورد. حضور در واحدهای مختلف بیمارستان و تعامل مستقیم با همکاران برای تبریک مناسبت‌ها، از جمله این برنامه‌هاست که با هدف تقویت ارتباطات انسانی و ارتقای روحیه سازمانی طراحی شده است.

در همین راستا و به عنوان یکی از اولین اقدامات، اعضای این هیئت با حضور در واحد روابط عمومی بیمارستان، ضمن تبریک روز جهانی ارتباطات و روابط عمومی، بر اهمیت همکاری‌های بین‌بخشی برای پیشبرد اهداف فرهنگی تاکید کردند. این اقدام نمادین نشان می‌دهد که هیئت امنای مسجد بیمارستان فارابی، خود را به عنوان یک بخش فعال و در تعامل با سایر اجزای سازمان می‌بیند که می‌تواند به تقویت فرهنگ سازمانی و سلامت معنوی مجموعه کمک کند.

در محیط‌های درمانی پرتراکم که همواره با استرس و فشارهای روانی بالایی همراه هستند، درمان فیزیکی و بالینی تنها بخشی از نیازهای مراجعه‌کنندگان و کارکنان را پوشش می‌دهد. ورود ساختاریافته نهادهای فرهنگی به تعاملات درون‌سازمانی مانند تقدیر از واحدهای مختلف و مشارکت در مناسبت‌ها گامی موثر در جهت کاهش فرسودگی شغلی کادر درمان، افزایش تاب‌آوری و ایجاد یک محیط کاری همدلانه محسوب می‌شود. البته زمانی اثربخشی این فعالیت ها مشخص می شود که صرفا از تقدیر زبانی و شعاری به فعالیت های اثرگذار و جذاب فرهنگی برسیم. آن زمان است که می توانیم بگوییم «سلامت معنوی و ارتباطات انسانی» در کنار «درمان بالینی و آموزش»، به عنوان ارکان مکمل یکدیگر در توسعه پایدار و ارتقای کیفیت خدمات نظام سلامت ایفای نقش می کنند.